Ang Lalaki At Ang Okra

Berde?

Oo.

Gulay?

Oo.

Nasa pakbet?

Oo.

Masarap?

Hhhmm…pede.

Madulas?

OO!

Alam na…

Nagsisimula sa letter “O”?

OO!!

Opo?

Photo Credit: http://catalog.wlimg.com

Alam ko naman na hindi “OPO” ang sagot mo…feeling ko OKRA.

Siguro, kung papipiliin ako kung OKRA or UPO, ang pipiliin ko ay UPO. Bakit? Kasi masarap ang upo i-gisa sa sardinas. Masarap ding sabawan ‘yong may kasamang miswa. At higit sa lahat – pampabait raw ang upo….sabi ng mga matatanda noon, eh ang isang batang pinoy daw para bumait at maging magalang eh kailangan kumain ng maraming upo…para sa Pinoy Patented na PO at OPO. Sa kasalukuyang panahon, parang ngkakaubusan na ng upo sa Pinas.

Sa post na ito eh hindi naman ang upo ang bida, segwey laang ‘yong upo…ang totoong usapin ay ang OKRA o mas kilala bilang Abelmoschus esculentus Moench.

Sa totoo laang, nitong mga bagong panahon ko na laang nalaman na ang englis pala ng okra ay “Lady Finger”…at dahil nga “lady finger” ay maaaring “biscuit” ang lumabas na iyong query sa Google tungkol dito. Parang ‘yong San Pedro laang na sortidos kina Atlas noon. Dahil nga hindi naman ako mahilig kumain ng okra kaya wala naman akong interest na alamin kung ako ang englis nito, isa pa hindi rin naman gamitin ang salitang okra sa pang-araw araw na pamumuhay malibang ikaw ay may taniman ng okra (How’s your lady finger farm?) o kung ikaw ay nagluluto ng pakbet (When do I have to put these lady fingers?). Siguro ang tawag na “Lady Finger” sa okra ay may kinalaman sa dulot nitong epekto sa lahi ni Adan.

Dahil sa nga sa naging parte na ng buhay ng tao ang computer, at kasama doon ang Google (ang sarap siguro gumawa ng term paper noon kung may Google) at kasama pa ang Facebook at iba pang social media sites. At dahil sa Facebook, Twitter, Instagram (ilan laang ang mga ito) eh nagkaroon rin ng bagong kalipunan ng tao – ang mga Netizen.

Salamat na rin sa teknolohiyang ito dahil mabilis ang pagpapalaganap ng inpormasyon, mas madali ang pagpapalitan ng kaalaman, at higit sa lahat eh mabilis maging viral ang mga kapapanabik ng bidyo.

Bago ako lumayo, balikan natin ang OKRA.

Sa Facebook ko laang rin nabasa na masustansya rin naman daw talaga ang okra. Bukod sa pamimilit sa akin noon na kailangan kong kumain ng okra kasi nga raw masustansya ito, pero hindi ko masikmura ang dulas nito sa lalamunan. Basta laang kinikilabutan ako sa tuwing lulunkukin ko ang okra. Lasang gulay rin naman. Pero madulas laang talaga. Parang naga-pada-us-us laang sa lalamunan ko. So, ‘yong dulas ng okra ang hindi ko kaya. Though, I don’t have anything against about the “madulas” thing (because sometimes it….), so it’s the DULAS-OKRA.

Dahil nga sa sustansyang dulot ng okra sa katawan ng tao, eh nagkalat ang mga tungkol dito sa FB. Andyan ‘yong mabisa ito sa mga may Diabetes (ibabad overnight ang okra sa isang pitsel ng tubig at inumin ang pinagbabaran), nakakatulong raw ito sa mag-regulate or magpababa ng blood glucose level ng isang diabetic.

Mabisa ring antibacterial at antioxidant ang okra.

Sabi rinng mga matatanda eh mabisa rin ang okra sa:

• Nanunuyong lalamunan (siguro nga dahil madulas ito)
• Pananakit ng lalamunan dahil sa labis na pag-ubo
• Mainam rin raw ang dahon at bunga nito para sa nahihirapang umihi dahil sa tulo.
• Maari ring panapal sa sugat ang dahon ng okra.
• Laking ginhawa rin ang dulot ng katas ng okra sa pananakit ng tiyan dahil sa pagtatae.
• Pwede rin panapal ang dahon ng okra mga namamagang parte ng katawan.
• Kung gusto pagpawisan – magsangag ng buto ng okra.
• Mabisa rin sa lagnat, pananakit ng ulo at rayuma ang katas ng okra.
• Hindi makatae? Kumain ng okra.
• Mabisa rin raw eto sa taghiyawat, hence nakakapagpakinis ng balat (parang ‘di ko yata alam ‘to???)

Ilan laang ang mga nabanggit sa pakinabang na makukuha sa okra. And because we’re living on a world where good and evil exists, ang okra pala ay hindi rin pala para sa lahat – oo ikaw ‘yon Adan.

Bagaman masustansya at mainam kainin maging ng bata o ng mga babaeng nagdadalantao ang okra, may babala para sa mga lalaki. Ayon sa isang pag-aaral (though not that conclusive yet as the it requires more studies and experiments), hindi rin pala kainaman ang okra para sa lalaki. Although, lahat ng mga nabanggit kong pakinabang ng okra sa tao eh kapaki-pakinabang rin sa lalaki, subalit meron itong kabig. As in malaking kabig. Nakakatunaw ng pagkalalaki. Literal. Atrophy. Hindi ko alam kung anong wika ang gagamitin ko sa mga susunod na talata. Kung englis eh mas “medical” pakinggan, subalit kung susubukan ko sa wikang tagalog, maaaring hindi kagandahang pakinggan sa iba. Ganunpaman, dahil sa blog ko ‘to, at wala naman ako sa senate inquiry para mag-englis eh tatagalugin ko na laang.

So, ang tanong: ANO ANG KABIG NG OKRA SA PAGKALALAKI NI ADAN?

 

Photo Credit: http://i3.mirror.co.uk

Ayon sa pag-aaral na nailathala sa Journal of Phytology noong 2009, dahil sa methanol na taglay ng katas ng okra, gumagaan ang timbang ng bayag ng isang lalaki. Suportado ito ng iba pang mga pag-aaral at mahabang pag-o-obserba kung saan kapansin-pansin ang pagkakaroon ng “testicular atrophy” o sa ganang akin laang eh – pagliit ng bayag. Kapansin-pansin rin ang paggaan ng “prostate gland” ng lalaki. Ito’y ayon sa kasalukuyang pag-aaral pa laang at maaaring hindi pa “conclusive”, pero maaring maapektuhan rin nito ang kakayahang magka-anak ng isang lalaki.

Buti na laang pala UPO ang pinili ko, buti hindi ako mahilig sa okra.….i’m just saying…. Kaw, mahilig ka ba sa okra?

2 Weeks After

Ang mangyan ay nagbalik.... (may tono 'yan ha....) at muli kang nasilayan.... hhhhmmmm...

Matapos nga ang humigit kumulang na dalawang linggong pananamlay ng aking karera sa balintataw ng mundo ng mga blogista, eh narito na nga akong muli. Nagbabalik..

Sa loob ng mga panahong iyon ay talaga namang alumpihit na ako dahil sa ni hindi man lang ako makasilip sa aking pahina, maging sa pahina ng iba kong mga kaswela.

Hindi ko tuloy alam ngayon kung paano ko uumpisahan ang sanaysay na 'to.

Siguro, bago ang lahat, gusto ko munang magpasalamat sa lahat ng mga kaswela ko sa patuloy nilang pagbisita sa aking pahina kahit ako ay wala. Maraming salamat po. At syempre maraming salamat rin at kahit papaano pala'y nangulila rin kayo sa aking pansamantalang paglisan.

Oki, eto na 'to.

Bilang umpisa, kaninang umaga, kasi nga medyo napasarap ang tulog ko (bumawi kasi naman halos dalawang linggo na rin akong kung matulog eh ala-una na) eh medyo atrasado na ang aking gising. Di na tuloy ako nakapag-agahan.

Matapos magpasalamat sa aking manlilikha, sipilyo, ligo, bihis (background sa TV si G. Abner Mercado ng The Correspondents - tungkol ata sa lumubog na barko ang topik), at handa na.

Naalala ko nga pala meron pa akong mangga sa ref ko, kaya naisip ko na 'yon nalang ang agahan ko.

Manggang Pilipinas 'to ha. Padala ng nanay ko galing pa nang Pinas, kaya naman ang bango-bango ng loob ng ref ko.

At inagahan ko nga ang mangga. Asa labas na ako ng bahay ha. Pangos-pangos ko lang 'yong mangga, hanggang sa sasakyan papasok ng opisina eh pangos-pangos ko pa rin si mangga. Ka-sarap eh!

At dahil nga siguro eh labis na nangulila ang aking dila sa lasa ng manggang Pinoy kaya naman buto na eh ayaw ko pang tantanan.

Sa bandang huli eh napag-isip-isip ko na itanim ang buto.

Kaya eto, matapos pangusin ang buto eh nakabalot na ngayon at mamya pag-uwi eh maitanim.

Maghintay nalang siguro ako ng mga ilang taon bago ko mapakinabangan ang magiging bunga ng butong 'to..

Pahabol lang: Tutal naman napag-usapan na lang rin naman ang mga amoy-amoy, interesting ang amoy ng Hinog na Manggang Pinas mixed with the scent of Polo Black. Smells weird though, but interesting.... smells like...aaah... don't know how to put it on a GP rating...ok, say smells like a "human fluid"..

Bisi

Medyo ilang araw na rin akong walang post, at ilang araw na ring absent sa klase.

Ilang araw na akong nawawala sa balintataw na mundo ng blog. 'Di ko lang alam kung meron bang naghahanap sa akin.

Ganoonpaman, gusto ko lang pong linawin na HINDI PO KASAMA ANG MANGYAN SA LUMUBOG NA MV PRINCESS OF THE STAR.

At nabanggit na rin naman ang lumubog na MV Princess of the Star, ako po ay lubos na nakikiramay sa lahat ng mga naulila ng lumubog na barko. Kasama po kayo sa aking mga panalangin.

Nawawala po ang mangyan dahil sa dami ng trabaho at dami ng mga hinahabol na submittals, documentations, at kung ano-ano pa. Kaya eto, bisi..

Some Jollibee update:

Sa wakas ay nakapasok na rin ako sa loob ng Jollibee Jeddah. Nakapasok lang, hindi pa naka-kain. Medyo maliit lang ang lugar, at talaga namang sandamukal ang tao at pagkahaba-haba ng pila.

Hindi ito pila ng NFA rice o ng lotto, pila ito ng mga kabayang gusto muling makaniigang dila ang Masayang Manok ni Jabee.

Hanggang sa loob, eh siksikan... ilang linggo na ring bukas 'tong Jollibee, pero hindi pa rin magmaliw ang kasabikan ng ating mga kabayan.

Meron na ring spaghetti at palabok!!!

At syempre mawawala ba naman ang Beef Burger with TLC??

Sa sunod nalang 'yong iba...

The Platform Fine Dining

Eto ang Platform Fine Dining, dito ko lang 'to nakita sa Saudi Arabia, ewan ko lang sa iba pang mga Arab Countries.

Kung tayong mga Pinoy eh sarap na sarap kumain ng naka-taas ang mga paa, eh siguro kultura na rin nila dito ang kumain ng medyo nakahilig at may katabing unan. So pinakikilala ang Arabic Style / Culture of Fine Dining.

Sa mga resto bukod sa normal na mesa at upuan kung saan kakain ang mga parokyano, eh meron ring parang isang mahabang platform, not to entertain the diners but for the other diners who prefer to dine there. Yup, kainan rin.

Fully carpeted, complete with throw pillow, but on this case you cannot throw, because you cannot throw something or play while eating.

So pagpasok ng resto, 'yong gusto sa platform eh huhubarin ang panyapak at aakyat sa platform. Doon nakalupagi at relax na relax na iiinat ang mga paa. Doon nya hihintayin ang kanyang pagkain.

Ang mga tagapagsilbi naman ay maglalatag ng manipis na plastic sa harapan ng kakain, para nga naman di gasinong makalat.

At pagkalatag, at handa na ang lahat, ilalatag na rin ang i-order na pagkain.

Kainan na!!! Habang medyo na kahiga o naka-inclined ang katawan sa mga throw-pillows..

Jollibee - Jeddah, KSA

Bukas na nga ang Jollibee dito sa Jeddah. Sa tagal ng panahong inilagi ko sa lugar na ito, eh ngayon na lang ulit ako makakatikim ng Jollibee...ngayon ay makakapiling na muli si Jabee!!!

Pagkatapos ng trabaho, kahit na binalaan pa ako ng aking mga impormante na punuan ang Jollibee at daig pa nga raw ang may pila ng lotto o ng NFA rice.

Pero alam mo naman ang Mangyan, hindi nagpaawat kaya diretso pa rin ng Sarawat (Jeddah Internation Market).

Sa labas pa lang ng Sarawat ay bulong-bulungan na ang pagbubukas ng Jollibee. Halos lahat ng mga Pilipino ay kakaiba ang ngiti (para bang proud-na-proud) at sa bawat kumustahan o simpleng batian ng "Kumusta kabayan?", eh 'di mawawala ang bagong karugtong, "Jollibee kayo?"

Nang makapasok na nga ang mangyan, aba'y parang fiesta eh! Ka-dami ng tao.

Kadaming Pilipino, Pilipina, lalo na ang mga tsikiting na Pilipino at Pilipina.

Totoo nga ang paalaala sa aking ni Kuya Erik, ang dami ngang tao. Punuan. Siksikan.

At ang dami ring maniniyot. Siyot dito, siyot doon. Pichure-pichure.

Bata, matanda, nagkakagulo kay Jollibee. Di na magkanda-ugaga si Jollibee kung sino ang uunahin.

Alas-syete pa lang, umugong na ang balitang "Ubos na ang Chicken Joy!", pero kahit may balita pang ganoon eh tambak pa rin ang tao, sobra sa over pa rin sa haba ang pila.

Lalo pang nagkagulo at di magmaliw ang kasiyahan ng mga bata,at kahit 'yong mga pakiramdam ay bata, ng dumating ang mascot ni Jollibee.

Kumakaway-kaway. Panay ang posing.

Pumutok rin ang bali-balitang dumating raw si Aga! UU, si AGA nasa Jeddah! Eh asan si Aga?? Wala naman ah.... Si Aga raw ang nasa loob ng mascot... kaya lalong dinumog si Jabee...

Sa bandang huli, di pala totoo... si Bentong pala ang mascot.. he he he.

Sa counter, sobrang haba pa rin nga pila. Di na nga ako nakalapit sa mismong counter sa sobrang haba at dami ng tao.

May mga maagang dumating, na syempre eh naka-una na. Di na nag-dine-in, take-out na lang, kasi nga saan ka naman pupuwesto para kumain.

Sa bandang huli eh nagpasya nalang ako na di na lang muna ako ngayon kakain. Sa mga susunod na araw na lang. Pag-medyo humupa na ang tensiong dulot ng pagdating ni Jollibee.

Di na ako nakakain, sa sunod na mga araw na nga lang siguro.

Kaya nauwi ang hapunan namin sa Shawli, Pilipino-Turo-turo style food, ilang metro lang ang layo sa Jollibee.

Sa kainan sa Shawli, kapansin-pansin na 'yong mga walang tiyagang pumila sa Jollibee eh dito nalang rin bumagsak.

Ewan ko lang kung parte nga ba ito ng kulturang Pilipino? 'yong ugaling sa halip na ipagmalaki ang sariling atin, eh nakukuha pa itong hamakin.

"wooo.. sa umpisa lang naman 'yan malakas, kasi bago, pero di 'yan magtatagal, hihina rin yan... ha ha ha!"

O kaya eto:

"Para namang ngayon lang nakakita ng Jollibee ang mga taong 'to eh??" mga feeling denial na ni 'di man lang sila na-excite at nagkaroon na ulit ng Jollibee dito sa Jeddah.

Kainis, gusto ko tuloy buhusan ng sabaw eh, kaso sayang 'yong sabaw, masarap pa naman.

Matapos makakain ang mangyan, balik Jollibee ulit. Papahuli ba naman ako, syempre pa-pichure rin ako....

Ngayon ko lang napagtanto na close pala kami ni Jabee...

Jollibee Jeddah - Opens Today!!!

Matapos ang matagal na paghihintay, dumating na rin ang araw ng Sabado...

I love you Sabado talaga!!!

Bakit??

Matapos ang matagal na paghihintay, mga kababayan ngayon na po ang pagbubukas nag Jollibee, Jeddah. Sa wakas...

Hayyy.. makakatikim na naman ng Masayang Manok (chicken joy), at sana may stapegi (spaghetti) rin sila at palabok at burger steak!!!!

Naglalaway na tuloy ako.

Mamya pa tapos ng trabaho ko, so mamya pa rin ako punta ng Jabee, update ko nalang kayo mga klasmeyt tomorrow.... 

Hhhhhmmm...... "mahal tayo ni Jollibee!... tenk yu po."

The Yellow Rice

Gaya nang aking nabanggit ko sa aking nakaraang entry, "Nang Dahil Sa Kanin", eh hindi ko na nagawang kunan ng larawan ang nalutong kanin. Dahil nga sa naggalit na sa akin ang may-ari ng restaurant.

Nakapasok ba ang mangyan sa kitchen? 'Di naman, ang setup kasi dito ng mga kainang kung dyan sa Pinas eh 'yong turo-turo type, eh halos magkatabi lang ang kitchen at ang mismong dining area. At pag sinabing area, puedeng kumain ng nakaupo sa silya (gaya ng ating nakagawian) o ang sumalampak o medyo mahiga sa sa isang elevated dining floor kung saan ilalatag ang 'yong pagkain. Na-try ko na minsan ang kumain ng nakasalampak o ‘yong medyo nakahiga, mahirap pala, ang kung minsan eh inaabot ako ng antok….sarap pa namang matulog pagkatapos kumain.

At dahil sa isang pambihirang pagkakataon (diba may mga ganon pang epek), nakunan ko rin ng larawan ang kanin.

'Pano?

'Di bumili ako ng take-out na kanin, tapos kinunan ko ng larawan sa bahay ko... he he he (diba mas safe 'to).

Medyo kaluad lang tingnan ang kaning 'to, pero pramis masarap 'to. Medyo maang-hang, pero ok pa rin. Para ba syang aros-valenciana, eto nga lang 'yong spicy type o 'yong maraming samya. Kung ano-anong dahon, balat ng kahoy, at mga dinurog na bagay-bagay para sumarap. Kain tayo!

Jabee Jeddah

Abala pa rin at santambak pa rin ang trabaho. Naisingit ko lang 'to. Ang update ng Jabee, Jeddah.

Dahil noong nakaraang Biyernes, pagkagaling sa trabaho (overtime - dapat wala akong pasok ng Biyernes pero kinailangan), nagpunta kami ng mga kaputol ko sa JIM (Jeddah International Market) o mas kilala bilang Sarawat.

Sa JIM bubuksang muli ang Jollibee. Lahat nga ng Pinoy dito eh sobra-sa-over na sabik-na-sabik na sa muling pagbubukas ng Jollibee dito sa Jeddah. Astig talaga ang Pinoy.

Bigo na naman ang mangyan... takam na takam na sa bawat kagat ng Masayang Manok.

Bad news, kasi sarado pa rin ang Jollibee. At ayon sa isang mapagkakatiwalang source:

"...sa June 21 na talaga ang bukas nyan kabayan. Dumating na rin kasi 'yong 5 pang mga crews galing pa ng Pinas. Andyan na rin 'yong mga gamit nyan - kompleto na 'yan sa loob, bubuksan na lang."

So, sa mga kababayang "Batang-Jabee" ng Jeddah o kahit batang-Mcdo ka pa, mark your calendar: JUNE 21 2008, SABADO magbubukas ang Jollibee, Jeddah.

Napapakanta tuloy ako...

"Panlasang Pilipino, at home sa Jollibee!"

At dahil sa galing nasa Sarawat na rin naman ako, eh pumunta na rin ako ng grocery. Punta ulit ako ng gulayan.

Muli ay nagulat ako sa presyo ng mga Pilipino veggies and fruits dito.

Ang Saging na Saba: SR 21.95 per kilo

Ang Manga: SR 32.95 per kilo

Eto ang nakakagulat. Ang Pinatuyong Kamyas: SR 48.95 per kilo

Ang Sayote: SF 24.95 per kilo

Ang palitan ng Piso kontra Riyal: SR 1.00 = PhP 11.94

Manlalaro sa Kalsada: Mr. Pruti-Veggie

Karugtong pa rin ng aking seryeng Manlalaro sa Kalsada.

Kung noong mga nakaraang araw nakilala natin ang mga Moya Baridh Boy o ang mga nagbi-benta ng malamig na tubig sa kalsada, ngayon ay makikilala natin ang isa pa sa mga manlalaro sa kalsada ng Jeddah.

Syempre kung may nagbibenta ng panulak, meron dapat itutulak. At pag-sinabing "tulak", itinutulak talaga.

Sa tabing kalsada ang bentahang ito ng pakwan. Sa tabing kalsada sa gitna ang init ng araw, na sa mga panahong ito eh pangkaraniwan nang antas ng temperatura ang 45°C. Kung dyan sa atin eh ang pakwan na tinda sa initan eh nagiging sanhi ng pag-ihi ng puwet, dito parang ok lang. Para bang habang nasa initan eh mas matamis at mas mapula ang pakwan. Na-try ko na 'to, uu matamis nga.

Bukod sa mga pakwan (SR 0.95 per kilo), meron ring saging (SR 4.00 per kilo), dalandan (SR 2.50 per kilo), plums (SR 6.00 per kilo), kiwi (SR 8.00 per kilo).

Maliban sa mga bungangkahoy, meron ring mga gulay at mga pangsamya. Kamatis (SR 1.45 per kilo), sibuyas (SR 0.99 per kilo), pipino (SR 0.90 per kilo) at marami pang iba.

Kung di mo naman feel ang mamalengke sa init ng araw, walang problema, kasi meron namang mga puwesto sa tabing kalsada pa rin tuwing gabi ang bukas. Bukas ito hanggang may bumibili.

Kumpara sa mga grocery, mas mura ang presyo ng mga bungangkahoy at gulay sa "bangketa". Gaya dyan sa atin, puedeng makipagtawaran, makipagbaratan.

Nang Dahil Sa Kanin

Post ko lang ‘tong larawang ‘to, kasi kahapon muntik na akong mahuli ng pulis sa pagkuha ng larawang ‘to. ‘Di ko alam kung ano ang problema nung may-ari ng tindahan bakit ayaw nyang pakunan ng larawan ‘tong tinitinda nila. Pasimple na nga ang pagkuha ko (kunyari may kausap lang ako sa mobile pero pini-pichuran ko na), nahuli pa rin.

Marami pa syang sinabi, ‘yong iba hindi ko na maintindihan. Ang naintindihan ko lang eh:

“Kalas sadik, mamnu hada! Mamnu!” (Stop my friend, it’s not allowed! Not allowed!)

Ano bang meron sa larawang ito.

Sa pagkakaalam ko eh ganito sila kung mag-saing ng bigas. Para bang igigisa muna lahat ng mga spices na isasama sa kanin. Matapos magisa, lalagyan ng tubig, hihintaying kumulo, at kung kumulo na, ilalagay na ang bigas, tatakpan, hintaying maluto….at kanin na!

Hindi na ko na nakunan ‘yong finished product na kanin, kasi nga medyo natakot na rin akong mag-pi-picture, baka nga tumawag ng pulis. Sa ibang pagkakataon nalang siguro.

‘Yon lang ‘yon. Ganoonpaman, syempre bilang respeto sa host-country… ang bawal, bawal. Mag-iingat na lang siguro sa susunod.

TLC

Alas-onse ng umaga, Anim na buwan bago ang kasalukuyan.

Ang Pagdating:

Galing sa gitna ng disyerto, higit-kumulang na limang libong milya ang layo mula sa kabihasnan, isang mangyan ang nagbalik sa kanyang bayan - hindi naman naglakad, syempre sakay ng isang pakalaki-laking papagayo. At nang ibaba nga ang mangyan ng dambuhalang papagayo sa paliparan ni Ninoy, iba ang pakiramdam. Tuwang-tuwang. Naroon ang kagalakang muli ay makita ang bansang pinagmulan, mapawi ang kapanglawan sa muling pagtatagpo ng mga sandugo.

Naroon rin ang kagalakan ng mangyan na muli ay maka-salta ng Maynila. Bata pa kasi ang mangyan ay panaginip na nya ang masilip man lang ang tinatawag nilang “Maynila”.

Mabilis-na-Pagsulong (fast forward) »»

Ang Pag-uwi:

Ilang araw nga ang nakalipas eh uuwi na ng kanyang tribo sa Mindoro ang mangyan. Parte na rin ng kanyang ritwal sa pag-uwi eh ang pagbili ng makakain sa loob ng bus at syempre pa ang pasalubong sa mga sandugo.

Ang Pasalubong:

Dati, tama na para sa mangyan ang isang balde ng biskwit at panutsa bilang pasalubong. Pero ngayon kahit naman papaano eh merong naipong kwarta sa kanyang kalpi ang mangyan kaya medyo sosyal na ang pasalubong nito – nag-Jollibee.

Sa Loob ng Jollibee:

Sa isang sangay ng Jollibee, sa may panulukan ng Taft Avenue at Gil Puyat aligagang nagtungo ang mangyan, baktot ang kung ano-anong dala-dalahan kaya naman natagalang makapasok dahil na rin sa dami ng dala-dalahang i-inspeksyunin ng sekyo sa pasukan ng Jollibee.

At nakapasok na nga ang mangyan.

Nakapila at nag-iisip kung ano ang masarap na handog ng Jollibee.

FYI: Hindi nga pala ito ang unang pagkakataong naka-kakain sa Jollibee ang mangyan, kahit ang mangyan ay batang-mcdo, eh kumakain rin sya sa Jollibee (burger steak at stapegi ang paborito ng mangyan).

Sa Cashier:

At um-order na nga ng pagkain ang mangyan. Apat na yumburger-meal, isang order ng chicken-joy, at syempre 4 na order ding stapegi.

Mangyan: ‘Yon lang.

Cashier: Sir, ‘yong bang burger may TLC?

Mangyan: Ano?!! (halatang gulat)

Cashier: Kung ‘yong pong burger nyo eh gusto nyo may TLC? (naka-ngiti naman)

Mangyan: Ano ‘yong TLC? Tender Loving Care? (hindi joke ‘yon ha, kasi dati naman kung u-order ng hamburger eh wala namang ganoong tanong, ngayon nalang.)

Cashier: hi hi hi..puede. (di ko alam kung kinikilig sya, o na-kornihan sa akin)

Narinig siguro ng store supervisor nila ang usapan namin, kaya sumabat na ito.

Store Supervisor: Sir, TLC: Tomato, Lettuce, & Cheese.

Mangyan: (medyo nagulat) Ganoon!!??

Store Supervisor / Carshier: (duet sila) Oo, ganoon nga.

Mangyan: (humirit pa) Diba ang order ko eh hamburger? Diba dapat kasama ng ‘yong “TLC”, kasi kung walang TLC, hindi na hamburger ‘yon, beef-patty at bun na lang ‘yon?

Store Supervisor: ‘Yon po ‘yong policy.

Mangyan: (humirit pa ulit) E'di dapat beef-patty-bun-combo na lang ang in-order ko?

Wala lang imik ang cashier at store supervisor, naka-ngiti lang sila.

Mangyan: Sige na nga, 4 yumburger meal with TLC, please..

Cashier: Sir, mag-add po kayo ng 4 pesos each yumburger (di lang ako sure kung 4 pesos talaga ang idinagdag ng mangyan para sa TLC).

Mangyan: Sige. (mapera talaga ang mangyan, mukhang maraming nabentang "dapo")

Makalipas ang ilang minuto, nakahanda na ang order ng mangyan.

Kinuha ang order at umalis na ng tindahan, baktot pa rin ang mga dala-dalahan.

Ang Pag-pagbabalik:

Sumakay ng bus papuntang Batangas Pier, baon ang 4 na yumburger meal with TLC.

Tatawid ng dagat, pauwi ng Mindoro.

corrected by: lyzius.

Jollibee Ako, Join Kayo?

Dalawang linggo bago ang malaking pag-atake ang mga terorista sa Amerika, dumating ako dito sa Jeddah. Sa aking paglisan sa bansang Pilipinas maraming bagay ang aking na-miss.

Syempre, ang pamilya ko – ang tatlo kong kapatid, ang lola at lolo ko na nagpalaki sa amin, ‘yong mga pinsanin ko, mga kaibigan ko, at syempre ang barkada ko.

Sunod syempre na na-miss ko ‘eh ‘yong mga pagkain sa Pinas. Though dito nakakapagluto naman ng lutong Pinoy, pero iba parin talaga kung asa Pilipinas ka. Kasi hindi ka na maghahagilap ng ibang sangkap na isasahog. Lalo ang sahog na adobo at sinigang na baboy! Kangkong at Mama Sita Sinigang Mix lang ang mahahanap dito, asa pa na puede ang karneng baboy dito, he he he. Bawal kasi ang karneng baboy dito.

Sa dami rin ng fastfood dito, akala ko wala akong mami-miss. Though batang McDo ako, syempre kahit papaano kumakain pa rin sa ibang chains. Merong Pizza-hut, Sub-way, Dominos’, Dunkin’ Donuts, Popeyes halos lahat ata ng fastfood chins dyan sa atin eh meron rin dito, maliban pala sa Wendy’s, at ‘yong Carls JR sa Pinas eh Hardee’s dito at syempre ang Proud to be Pinoy na Jollibee.

At dahil nabanggit na rin lang ang Jollibee, parang napapakanta tuloy ako ng:

I love you Sabado, pati na rin Linggo.
Hintay ka lang Jollibee nan’dyan na ‘ko.
Panlasang Pilipino,
At home sa Jollibee!

Hanggang sa: Isa pa! Isa pang Chicken Joy!

Kasi nga diba batang McDo ako, hindi naman dahil sa hindi ako makabayan, mas nasasarapan lang ako sa burger ng McDo, kanya-kanyang panlasa lang ‘yan. (tama na ang paliwanag!)

Nang dumating ako dito, sabi ng ibang Pinoy eh merong daw dating Jollibee dito, kaso nga that time siguro eh Pilipino lang ang market ng Jollibee kaya matapos ang ilang panahon eh nagsara rin. Nung nalaman ko ‘yon, batang McDo man ako, eh parang nalungkot naman ako. Para bang nandun ‘yong pananabik sa Chicken Joy. Parang saying! ‘di ko na inabot.

At makalipas nga ang ilang taon – mga ilang buwan na siguro ang nakararaan eh usap-usapan na dito sa Jeddah ang muling pagbubukas ng Jollibee. Syempre excited ang lahat. Though that time bali-balita pa alng ang lahat at wala pang matibay na ebidensya na makakaroon na nga ng Jollibee dito sa Jeddah, eh andoon ‘yong tuwa ko.

Hanggang sa kagabi, matapos kaming magpagupit eh napadaan kami sa Jeddah Internation Market, kung saan itinatayo ang bagong Jollibee.

Eto medyo madrama, kahit na nga batang McDo ako (kaasar na ba, paulit-ulit ‘no?), pero parang proud na proud ako bilang Pinoy. Akalain mo ‘yon at nakarating na muli dito sa Jeddah ang Jollibee. Medyo exaggerated man, pero parang mangiyak-ngiyak ako. Kahit pa magtinginan ang iba nating kababayan sa akin kagabi at iwanan ako ni Kuya Erik na mangiyak-ngiyak na nakatunganga sa harap ng ginagawang Jollibee – pakialam ko sa kanila, eh naiiyak ako eh.


At natapos na nga ang aking ka-dramahan.

Mabuhay ka Pinoy!!!

Ano? Ja-Jollibee ako, join kayo?

Baked Corned Beef Ala Me

"Necessity...the mother of invention." Plato

Tama 'tong pilosopiya na ito ni Plato... sa pangangailangan nga nagmumula ang isang inbensyon.

"Laziness...a relative of invention." sabi ko.

Hindi ako kumakain sa gabi. Hindi dahil sa subaybay ko ang aking timbang, o kaya naman ay wala akong makain, kundi dahil na rin sa katamaran. Tamad akong magluto. Kasi naman isa lang ako sa bahay... at tuwing nagluluto ako, ang niluto ko ay nagtatagal ng isang linggo, kung minsan ay tinutubuan na ng bulak na itim... nasasayang lang ang pagkain. Para maiwasan ito, at tipid na rin, hindi nalang ako kumakain ng hapunan. Bale ang kain ko lang eh agahan (pinaka-importante sa lahat) at tanghalian.. solve na ako non.

Eh eto na nga kagabi, naisipan ko lang magluto. Kasi medyo matagal-tagal na rin akong hindi nakakapagluto, at 'yong bigas ko ay babahayan na naman ng mga insekto eh hindi ko pa naluluto... so nagluto nga ako kagabi.

Nagsaing ng bigas..

Habang nasasaing, nag-iisip na ako ng iuulam..

Meron pa akong Country Foods' beef-longgonisa sa ref, kaso prito na naman???

Makalat..

At parang may bombilyang biglang nag "ting!".... corned beef!

Matagal-tagal na rin akong hindi nakakatikim ng gisadong corned beef sa patatas..

May corned beef naman ako, so patatas nalang.. kaya punta muna ako sa pinaka-malapit na baqala (tindahan) para bumili ng patatas..

Nang makabili na ng patatas... nagumpisa na akong maghanda...

Naghiwa ng bawang... naghiwa ng sibuyas (onion rings talaga...), binalatan at naghiwa na rin ng patatas, inihanda ko na rin ang kawali... in-on ang stove...

Nang biglang!!!

Hhaayy.. tinamad ako..

Kaso, medyo nagdadalawang isip pa ako kung igigisa ko pa ba ang corned beef, hanggang sa isang luto ang aking naisip, hindi dala ng pangangailangang kundi dala na rin ng katamaran.

Hindi ko lang alam kong dati nang ginagawa ito, pero sa akin ngayon ko pang ito ginawa...

tadah!!!!

Baked Corned Beef ala Me!

Ingredients:

1 Medium Size Onion (cut into rings)

6 Gloves of Garlic (minced)

2 Medim Size Potato (cut into small cubes)

2 Tbspn. Unsalted Butter

1 Can Corned Beef (preferably Argentina or 'yong Made in the Philippines...kasi hindi durog na durog ang karne)

Have this stuff ready too

Microwave Oven (the one with convection)

Microwave-Safe Glass Container

The How to:

Saute the garlic on butter, 'till it turned golden brown, then set aside.

On the microwave-safe glass container, put the cubbed potato first (dont put all), then on the second layer spread the corned beef (not all), on the third layer put the sauteed garlic together with some onion rings. Then put again the potato, then the corned beef, then the garlic, and the onion rings. On the top have a dash of red sweet pepper.

Set the microwave to microwave-convection mode, programmed it to "baked potato"..(how? see your microwave manual for more instructions).. set the time for 10 minutes...

Good for 1 to 2 Serving

Walllah!! now you have your Baked Corned Beef.

Subukan nyo, sobra sarap... halos nangalahati 'yong tatlong gatang na bigas na isinaing ko...

Bon Appetite!!!